Θέλεις κάποιον να σε σύρει..(;)

Αύγουστος. Φαντάσου ότι είσαι μια κούνια σε μια άδεια παιδική χαρά. Ποιός να ασχοληθεί τον Αύγουστο; Χρειάζεσαι μόνο λίγη ώθηση για να αξίζει η ύπαρξή σου, για να πας πιο ψηλά. Και μετά να πέσεις ξανά και να παραμείνεις στην αδράνεια έως την επόμενη σπρωξιά.

Είναι στ'αλήθεια αυτή όλη κι όλη η αξία σου; Γραπωμένος από μια δεύτερη ενέργεια;

Οι επιλογές είναι συνήθως συγκεκριμένες. Νιώθεις είτε σαν τη κούνια, είτε σαν ένα παγκάκι πρόθυμο να φιλοξενήσει έναν περαστικό έως ώτου αφήσει επάνω σου την κούρασή του και σου δώσει πίσω σκουπίδια και αποτσίγαρα σβησμένα πάνω σου, είτε σαν ένα διάφανο ανθρωπάκι με υψωμένους τοίχους. Αναπόφευκτο, θα πεις.

Αύγουστος ξανά. Φαντάσου τώρα ότι είσαι εσύ. Δεν σε νοιάζει πια τι θα πεις και τι θα ακολουθήσει μετά από αυτό. Βάζεις πρώτο τον εαυτό σου αδειάζοντας και αναγνωρίζοντας τι έχεις γίνει έως σήμερα. Τα βιώματα γίνονται αρετές του αύριο και σε πάνε παρακάτω είτε το θες είτε όχι.

Θες στ'αλήθεια κάποιον να σε σύρει; Ή ηρεμείς στην ιδέα ότι δεν θα χρειαστεί εσύ να σύρεις τον εαυτό σου;

Αναλογίσου, μικρό μου παγκάκι, σε ποιόν από τους δύο δρόμους βγαίνεις εσύ νικητής και σε ποιόν κανένας. Γιατί στον αγώνα έχεις αντιμέτωπο μόνο τις δικές σου φιλοδοξίες, γιατί με αυτές θα κοιμηθείς το βράδυ.

Αυτό ήταν.

Α.